Laatste keer JVC Cuijk thuis

Op de berg

Daar zijn ze het wel over eens, die mannen “op de berg” bij JVC Cuijk. Of ze nostalgisch zijn bij deze laatste thuiswedstrijd van het oude JVC voor de overgang naar vv Cuijk? Volmondig Ja! De man met de hoed, Jo van den Berk, is er deze keer helaas niet bij, maar wel Bert Kersten, Willy en Peter van de Akker, Willy Broeren, Lam Arends, Gerrie Christians, Willem Stok, Peter Pluk en Bart Theunissen. Mannen die ver kunnen terugkijken. Op de vraag naar vroegere hoogtepunten van JVC gaan ze helemaal los en strooien lukraak met herinneringen. De bekerwedstrijd tegen PEC Zwolle, kampioen geworden bij Vinkenslag, in 1955 kampioen derde klasse in Belfeld door een doelpunt van Martien “Killeke” Derks, Charles Kockx die in Vianen een houten lat doormidden schoot, kampioen tweede klasse in Schijndel door op het allerlaatste nippertje met 2-1 te winnen, 9-1 uit tegen Volharding voor de beker, amateurbekerkampioen in 2006 tegen WKE en Argon, en zo voort en zo meer. Of er verschil is in amusementswaarde tussen de derde divisie en de tweede klasse verschillen de meningen. Sommigen betreuren het niveauverlies, anderen maakt het niets uit. Dat er weer Cuijkse jongens in ’t Urst voetballen vergroot in ieder geval de betrokkenheid enorm. De mannen komen eerlijk gezegd ook voor de kout, de nieuwtjes, de gezelligheid en de saamhorigheid. Het zondagritme van kerk, borrel en wedstrijd werd aanvankelijk gemist, maar, flexibel als ze zijn, op zaterdag dapper overwonnen. Ze zijn tevreden met de huidige selectie, al wordt het stoppen van Jacky Chi en Ali Özdemir en het vertrek van Jordie van der Laan, drie sterkhouders, wel betreurd en hopen ze op een succesvolle doorstroom van de jonge nieuwkomers. De fusie met Siol wordt door allen als een verstandig en goed besluit gewaardeerd en ook met de bondige naam vv Cuijk zijn ze helemaal akkoord, al had een enkeling liever de hoofdletters VV gezien. Tsja, enige bescheidenheid siert de nieuwe club gelukkig ook weer.

De wedstrijd

De wedstrijd ging om des keizers baard. Nacompetitie voor degradatie was buiten zicht. Een geruststellend idee, zodat er vrijuit gespeeld kon worden. Er gebeurde dan ook van alles. Riskant ‘voetballend’ uitverdedigen leverde door een onderschepping al in de vijfde minuut een tegendoelpunt op. De Gorkumse Jonge Spartanen lieten de JVC-ers daarna komen. En ze kwamen. Met vele prachtige aanvallen, vaak door het midden, en een karrevracht aan zeer doelrijpe kansen. Al in de elfde minuut schoot Mateja Mujkic raak: 1-1. Iedereen maakte zich op voor een grote overwinning. Jordie van der Laan draaide zich prachtig vrij, maar schoot hard naast. Jasper Vink rommelde zich vrij voor de keeper, weer naast. Nick van Bree zag zijn schot na een weergaloze solo knap gekeerd door de Gorkumse keeper aan wie GJS deze middag veel meer te danken had. In de achttiende minuut kopte Jordie van der Laan uit een corner raak en was, naar eigen zeggen, met dit doelpunt clubtopscorer René Broekmans voorbij. Dit moet nog wel even goed uitgezocht worden. Enkele minuten later was het alweer ontnuchterend 2-2, toen een inlopende GJS-aanvaller een corner ongehinderd kon inkoppen. Weer enkele minuten later wist Van der Laan een afgeslagen bal vanaf de rand van het penaltygebied met een kromme boog naar links in de uiterste rechterhoek te plaatsen: 3-2. Een schot uit het hogeschoolboekje.

De ommekeer

Ook de eerste vijftien minuten na rust viel er nog volop te genieten van de Cuijkse aanvalsgolven met kansen en keeperreddingen. Toen was de koek op en ging er van alles mis. Een GJS-counter leidde tot een licht duwtje in de rug en een slimme schwalbe van de GJS-aanvaller. De penalty werd wel een beetje makkelijk gegeven: 3-3. Vijf minuten later was een GJS-aanvaller bij weer een uitval de verdediging te snel af en scoorde bekwaam: 3-4. Na rood voor een te kordate ingreep van Malik Laskewitz konden de Gorkummers een overwicht uitbuiten en werd het uiteindelijk 3-5.

Wikken en wegen

Toch wel een beetje een zeperd in deze laatste JVC-thuiswedstrijd. Mooi verzorgd en snel aanvallend spelen kost meer energie dan counteren en dat leek het laatste half uur JVC op te breken. Maar wat is wijs: resultaatvoetbal of amusementsvoetbal? Heel veel conditie-arbeid zonder bal? De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden, net als de positie van JVC in deze tweede klasse. Je kunt wikken en wegen wat je wil, de tegenstander zal nooit eens even meewerken. Het blijft voetbal en de bal is altijd rond. Gelukkig maar. Daar kom je voor. Volgend jaar nieuwe ronde, nieuwe kansen met een verjongd team.

Ere wie ere toekomt

Met mooie en warm gekozen woorden door hun oud-trainer Robert Weijers, bloemen en een fraaie JVC Cuijk badjas werden Jacky Chi en Ali Özdemir geëerd, die hun voetbalcarrière gaan afsluiten. Beiden hebben jarenlang grote verdiensten gehad voor JVC Cuijk 1 en bleven het team trouw, ook na de semiprofjaren in de derde divisie toen in de vierde klasse weer een nieuwe start moest worden gemaakt. Zij waren stabiele rotsen in de opklimming naar de tweede klasse. Een terechte hulde voor deze echte JVC-ers!

Luctor